เมืองไทยในสายตาฝรั่ง(2)

posted on 17 Mar 2009 14:14 by genezzz in Thailand

เมืองไทยในสายตาฝรั่ง(2)

หลายวันก่อนผมได้มีโอกาศคุยกับเพื่อนฝูงที่เป็นชาวต่างชาติ

เชื่อหรือไม่ว่า สำหรับบางคนเป็นความลำบากมากสำหรับเขา

บางคนบอกว่า เขาต้องตั้งเป้าหมายว่าจะมาเที่ยวเมืองไทยให้ได้โดยใช้เวลาถึง3-4ปี

พวกเขาต้องทำงานอย่างหนักตลอดปี เก็บสะสมเงินเพื่อว่าครั้งหนึ่งในชีวิตได้มาเหยียบแผ่นดินไทย

พวกเขาวาดภาพว่า เมืองไทยคือ สวรรค์แห่งเอเซีย หลายคนตั้งใจมาลิ้มรสส้มตำไทย(ไม่ใส่พริก)

และก็กินทุกมื้อในช่วงเวลาอาหาร ซึ่งพวกเขาเรียกมันว่า ไทยสลัด(THAI SALAD)

คำแรกของฝรั่งที่จะได้ยินก็คือ ไอ เลิฟ ไทยแลนด์

เราลองคุยกับเรื่องการเมือง ฝรั่งจะพูดเป็นเสียงเดียวกันก็คือ ชื่อนายกของประเทศไทยที่พวกเขารู้จัก

ก็คือ....คงไม่ต้องบอกนะครับว่าใคร ( คนที่คุณก็รู้ว่าใคร ) ถามว่าทำไมรู้จักแค่คนเดียว ..

ตอบว่า"เขาเป็นไอดอล ที่ทำให้รู้จักและอยากมาเที่ยวเมืองไทย"

ฝรั่งหลายคนทึ่งกับความสามารถในเชิงช่างศิลปกรรมของคนไทย ซึ่งเป็นของหายากมากสำหรับพวกเขา

แหม่มหลายคนภูมิใจมากกับเสื้อผ้าไหมที่ทอด้วยมือทั้งผืน เธอบอกว่าจะสวมชุดนี้สำหรับงานพิเศษเท่านั้น

และก็จะพูดโชว์อย่างภาคภูมิใจว่า "เสื้อตัวนี้ทอด้วยมือเปล่านะจีะ"ให้เป็นที่น่าอิจฉาในหมู่เพื่อนๆอย่างมาก

แม้แต่นักเตะคนดังอย่าง เดวิด เบคแฮม ยังเหมาซื้อศาลพระภูมิไทยหลายสิบหลังเพื่อหอบเอาไปประดับคฤหาสน์มาแล้ว ( ฮาาา )

เมื่อย้อนมาพูดเรื่องบ้านเมืองว่ารู้สึกอย่างไร พวกเขาบอกว่า ก็น่าเสียดายที่คนไทยหลายคนยังไม่ยอมเปิดที่จะเข้าใจ

คำว่า ประชาธิปไตย ซึ่งทั่วโลกถือเป็นสากลนิยมไปแล้ว ถามว่าทำไมถึงคิดอย่างนั้น

บางคนบอกอย่างน่าคิดว่า ทุกประเทศทั่วโลกก็มีเหมือนเมืองไทยนั่นแหละ

มีทั้งคนสุจริตและคนทุจริต มีทุกอย่างเหมือนกัน

ไม่ว่าจะเป็นคดีอาชญากรรมต่างๆ ยาเสพติด และการคดโกงคอรัปชั่น

แต่สิ่งหนึ่งที่คนไทยยังต้องให้ความสำคัญมากกว่านี้ก็คือ "จิตสำนึกอันเป็นมาตรฐานสากล"

ซึ่งคนไทยยังต้องทำความเข้าใจมากกว่านี้ เขาเล่าให้ฟังต่ออีกว่า

คุณจะไม่รู้เลยว่า ฝรั่งที่เข้ามาเที่ยวเมืองไทย คนไหนเป็นผู้ดีหรือคนไหนเป็นโจร เพราะพวกเขาเหล่านั้น

ไม่บ้วนน้ำลายลงพื้นถนน พวกเขาจะไม่ตีเด็กลูกหลานในที่สาธาณชน

พวกเขาถือการตรงเวลาเป็นการให้เกียรติกัน

พวกเขาจะใช้คำพูดว่า ขอบคุณ(thank you)และเสียใจ(sorry)จนเป็นอุปนิสัย

นี่คือสิ่งที่คนไทยไม่ให้ความสำคัญ มันบ่งบอกถึงจิตสำนึกที่แตกต่างไปจากทั่วโลก

ตรงกันข้าม..คนไทยกลับรู้สึกว่าเสียหน้ากับการที่จะพูดสองคำนี้ ซึ่งเป็นความคิดที่ผิดในสายตาฝรั่ง

บางคนที่มาเมืองไทยหลายครั้งจนได้เมืยคนไทยบอกว่า น่าเสียดายความโดดเด่นของเมืองไทย

ขณะที่ผู้บริหารบ้านเมือง ยังคงสนใจกับเรื่องของตัวเอง

แม้ว่าใครซักคนที่พวกเขารู้จักผู้ซึ่งจะพยายามพลิกประเทศให้โลกรู้จัก

ยังต้องกลายเป็นเหตุไม่ดีกับชีวิตและครอบครัว เฮ้อ..ฟังแล้วก็ห่อเหี่ยว แม้แต่ฝรั่งยังบ่นเสียดาย..

น่าเป็นห่วงที่ว่า ต่อไปในภายภาคหน้า จะไม่มีคนฉลาดและสำนึกดี กล้าที่จะเข้ามาทำหน้าที่ให้ประเทศ

เพราะกลัวที่จะต้องเจ็บตัว...

ซึ่งเป็นเมืองฝรั่ง พวกเขาจะถือเป็นเกียรติภูมิแห่งวงศ์ตระกูลและเป็นความภูมิใจ

ของพลเมืองทั้งประเทศที่มีคนอย่างนี้ เช่น บิลเกท ที่เป็นความภูมิใจแห่งโลกคอมพิวเตอร์ของคนฝรั่ง

ซึ่งคนไทยน่าจะมีคนอย่างนี้เป็นไอดอลของประเทศบ้าง

สิ่งหนึ่งที่เป็นความต่างในสายตาฝรั่งก็คือ พวกเขามักมองความสามารถเป็นอันดับแรก

ฐานะเป็นอันดับรองลงมา พวกเขาจะไม่สนใจเลยถ้าใครซักคนที่รวยแต่ไร้ความสามารถ

เพราะคนๆนั้นจะเข้าสังคมยากและไม่มีใครยอมรับ

แต่ฝรั่งจะให้ความสำคัญกับคนเก่งแม้จะยากจนก็ตาม

ทำให้เข้าใจว่า ฝรั่งให้ความสำคัญกับพัฒนาการทางบุคลากรมาก

ซึ่งต่างจากคนไทยที่ให้ความสำคัญกับฐานะในอันดับแรก แต่กลับมองข้ามละเลยความสามารถ

จะสังเกตุเห็นชัดว่า ผู้หญิงฝรั่งจะชอบนักกีฬาดังมากกว่าดาราดัง

พวกเธอจะชื่นชอบกับคนที่เก่งโดยไม่สนใจเรื่องฐานะ

ซึ่งก็มีแหม่มหลายคนที่ตัดสินใจร่วมชีวิตกับผู้ชายไทยที่เก่ง

แม้จะมีฐานะไม่ร่ำรวยก็ตาม เธอบอกว่า เธอภูมิใจมากกว่า

แต่ผู้หญิงโดยเฉพาะวัยรุ่นไทยมักชอบดาราดัง นักธุรกิจมากกว่านักกีฬาที่เก่งหรือนักเล่นเกมส์ชั้นเยี่ยมที่ทั่วโลกยอมรับ

(หมายถึงคนไทยส่วนใหญ่นะครับ)หรือใครก็ได้ที่ทำให้ชีวิตเธอดูเท่ หรู แม้หมอนั่นจะโง่นิดหน่อยก็ไม่เป็นไร

มันก็เข้าตำราคนไทยนั้นแหละที่ชอบคำตอบ"ถูกใจ"มากกว่า"ถูกต้อง"

แต่อย่างไรก็ยังเชื่อมั่นได้ว่า พวกเขา..ฝรั่งต่างแดนจากทั่วโลกที่ให้คำตอบอย่างจริงจังว่า "รักเมืองไทย"

แล้วเราคนไทยล่ะ...จะไม่รักบ้านตัวเองเลยหรือครับ?...ใครก็ได้ช่วยตอบผมที!!!

ด้วยคำตอบที่"ถูกต้อง"นะครับ

3 Comments