แตกต่าง..แตกแยก..และแตกละเอียด
 
     ทีแรกคิดว่าไม่อยากพูดถึงเรื่องการเมืองเท่าไหร่นักหรอก
 
เพราะเชื่อว่ายังมีอีกมากเรื่องที่ประชาชนอย่างเราๆท่าน ๆไม่สามารถรับรู้
 
ก้นบึ้งของความจริงได้ ซึ่งก็ทำใจได้ว่าเหมือนกำลังดูหนังชุดเรื่องหนึ่งเท่านั้น
 
แต่เดิม.. แม้ว่าโดยส่วนตัวจะรับไม่ได้กับพฤติกรรมหลายอย่าง ซึ่งก็เป็นแค่ความเห็นต่างทางความคิดเท่านั้น
 
แต่เมื่อเห็นข่าวการลอบสังหารเกิดขึ้นกับผู้ชายที่ชื่อ สนธิ ลิ้มทองกุล ! บอกได้เลยว่า..
 
ผลประโยชน์ของวัฎจักรการเมืองที่ทำกับเขานั้น  มันรุนแรงเกินไป ขอย้ำว่ามันรุนแรงเกินไปที่จะรับได้
 
ซึ่งเราก็ไม่ใช่มนุษย์สะใจที่ไร้ความยุติธรรม  และก็ไม่ใช่มนุษย์เห็นพ้องที่มีหัวไว้ตัดผมเท่านั้น

แต่เราเชื่อมั่นในความเป็นกลางทางความคิด เพราะ..
 
เขาก็เป็นแค่ผู้ชายคนหนึ่งที่กล้าแสดงความคิดเห็นต่าง (ซึ่งไม่สรุปว่าถูกต้องหรือไม่ถูกต้อง)กับสังคมเท่านั้น
 
เพราะเขาอาจมีความเชื่อว่า ในมิติของเขา มนุษย์สามารถเดินถอยหลังได้ดีกว่าการเดินหน้า (5555) 
 
ซึ่งมันก็เป็นแค่ความคิดเห็นที่แตกต่าง ..ก็เพียงแค่นั้น
 
ครั้นเมื่อความคิดที่"แตกต่าง"มันมีพลังที่จะสร้างฐานความเชื่อกับบุคคล
 
และเวลาเดียวกันก็ไปขัดกับความไม่เชื่อของอีกบุคคล
 
ที่มีพลังเช่นกันนั่นคือที่มาของ"ความแตกแยก"
 
ซึ่งต่อมาก็มีผลกับชีวิตประจำวันมาก มีผลถึงขนาดเปิดตู้เสื้อผ้าต้องคิดให้ดีว่า
 
ใส่เสื้อสีอะไรถึงจะไม่เป็นภัยกับตัวเอง
 
และดูจะหาข้อสรุปได้ลำบากจริงๆ ก็ได้ร้องวิงวอนอยู่ในใจว่า
 
ลดความแตกต่างที่รุนแรงกันซักนิดได้มั้ย
 
เพราะวันนี้"ความแตกแยก"ที่เกิดจาก"ความแตกต่าง"มันกำลังระบาดเข้าไปในทุกแขนงสังคมและทุกครัวเรือนแล้ว 
 
พี่น้องคลานตามกันมาแทบลุกขึ้นมาฆ่ากันเองด้วยเหตุผลที่ไม่เกี่ยวกับในครอบครัวเลยแม้แต่น้อย..หรือ
 
อาทิเช่นข้อกฏหมายที่เหมายกเข่ง หลายคนพูดว่า ถ้านักการเมืองคนหนึ่งที่ทำผิดกฏหมายนั้นหมายถึงต้องยุบไปทั้งพรรค 
 
แล้วถ้าถามว่าภายใต้กฏหมายเดียวกันนี้ ถ้านักเรียนเกเรกลุ่มหนึ่งยกพวกตีกัน นั่นหมายถึงว่า
 
ต้องควรยุบสถาบันการศึกษานั้นทิ้งไปด้วยเลย..ดีมั้ย?
 
นี่ไง!"ความแตกต่าง"ที่พัฒนามาเป็น"ความแตกแยก"
 
แล้วจะมีซักกี่คนที่อ้างเหตุผลต่างๆนาๆ จะฉุกคิดเฉลียวใจได้ว่า ที่มันเป็นอยู่ในวันนี้
 
ในภาพรวมของคนไทย มันหมายถึงภาพของ"ความแตกละเอียดยับเยิน" 
 
ทั้งทางเศรษฐกิจ..ภาพพจน์..และความน่าเชื่อถือของประเทศไทย
 
มันก็ไม่ต่างอะไรกับ บ้านน้อยๆหลังหนึ่งที่ตีกันทั้งบ้าน โดยลืมไปว่า
 
กำลังถูกรุมมองด้วยสายตาสังเวชจากเพื่อนบ้านอีกหลายๆหลัง 

ทั้งยังเป็นช่องว่างให้พวกมิจฉาทิฐิได้ถือโอกาศหยิบยื่นส่งเครื่องมือให้ประหัตประหารกันเอง
 
เพื่อหวังว่า ในที่สุดก็จะได้ครอบครองบ้านน้อยหลังนั้น จึงอยากถามว่า..
 
จะมีใครบ้างมั้ยที่หันมองซักนิดว่า ทั้งสีเหลือง และทั้งสีแดง กำลังตกเป็นเหยื่อของ ศรีธนญชัย หรือป่าวววว?
 
 ..ใครช่วยตอบทีคร้าบบบบ..ปวดหัวตึ๊บ!
 
 
 
 
 

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

ถูกหลอกกันทั้งสองฝ่าย..
แพ้กันทั้งสองฝ่าย..
แพ้ที่สุดคือประเทศ T_T

#1 By อคิเอง❤ on 2009-04-22 23:21

ตกอับกันหมด
555 บทความ Style เครียดเหมือนหน้าเจ้าของ Blog

ปล.ล้อเล่น เขียนดีแล้วพยายามต่อไป แต่เปลี่ยนแนวบ้างจะได้พัฒนา Skill

#3 By jokeboy on 2009-04-23 01:20