เรื่องแปลกๆของคนเมา
posted on 01 Mar 2009 22:45 by genezzz in LIFE
เรื่องแปลกๆของคนเมา
ช่วงนี้อาจขาดๆหายๆไปบ้างนะครับ เพราะทั้งงานและภาวะรอบด้านที่ค่อนข้างจะรุมเร้า
แต่ก็จะพยายามไม่ห่างเหินเพราะยังคงคิดถึงเพื่อนๆชาวบล๊อกอยู่ตลอดครับ
เปลี่ยนมาเล่าเรื่องเบาๆกันบ้างนะครับ ลดความเครียดของบ้านเมืองได้นิดหน่อยก็ยังดี
อาชีพคนเล่นดนตรีมักได้เห็นกับภาพชีวิตบางมุม
แม้กระทั่งดาราหรือคนดังที่เห็นตามหน้าจอโทรทัศน์ ซึ่งเป็นฮีโร่ของหลายๆคน แต่..
ในอีกมุมหนึ่งพวกเขาเหล่านั้นจะมีภาพที่น่าอนาถมากก็เยอะไป
อาชีพคนเล่นดนตรีคือผู้ที่หากินกับคนกินคนดื่มและคนเมา พูดถึงคนเมาซึ่งก็มีหลายประเภท
เอาพอสรุปที่เห็นกันบ่อยๆก็คือ บ้างเมาแล้วเฮฮา..บ้างก็เมาได้ปริ่ม
แล้วก็ต้องมีเหตุโศการ้องให้ฟูมฟายร่ำไป..
บ้างก็จากธรรมดาที่เป็นคนเงียบๆแต่พอเหล้าเข้าปากก็คุยจ้อไม่หยุด
ที่เห็นกันบ่อยๆก็คือพอเมาได้ขนาดก็อ้วกแตกเป็นที่น่ารังเกียจแก่คนรอบช้าง
แต่ที่น่ากลัวก็คือเมาแล้วหาเรื่อง บางคนพอเมาได้ที่แล้วจำหน้าเพื่อนตัวเองไม่ได้เยอะไป
พูดถึงเมาหาเรื่อง...เป็นเหตุการณ์จริงๆที่แม้กระทั่งวันนี้ก็ไม่อยากเชื่อว่าจะมีคนอย่างนี้ในโลก
คืนนั้นเราก็เล่นดนตรีตามปรกติ บรรยากาศคึกคัก เสียงคนเมาดังแข่งกับเสียงดนตรี ก็มีบ้างที่ขึ้นมา
ร่วมสนุกร้องเพลงกับพวกเรา เรียกว่าสนุกสนานกันไป แล้วก็มีแขกคนหนึ่งอาการเมาได้ระดับเดินปรี่เข้า
มาหาพวกเราพร้อมยึ่นเงินทิปให้500บาท ซึ่งเราก็เข้าใจว่าคงจะร่วมสนุกร้องเพลงก็เชิญขึ้นเวที
ทันทีที่จับไมค์ได้ ก่อนที่พวกเราจะถามซักซ้อมเรื่องเพลงที่จะร้อง
เขาผู้นั้นพูดใส่ไมค์ด้วยน้ำเสียงที่ดังฟังชัดว่า
"ผมไม่ได้ร้องเพลง แต่ที่ขึ้นมาเนี่ย..เพราะอยากจะรู้ว่าในนี้ใครใหญ่ว่ะ.."
เล่นเอาพวกเราอึ้งทำอะไรไม่ถูก ทีแรกนึกว่าเป็นมุข แล้วเขาก็พูดต่อว่า..
"พวกมึง คิดว่าใหญ่กันนักเรอะ เฮ้ย ไอ้นักดนตรีไม่ต้องหรี่ไมค์ วันนี้กูอยากมีเรื่อง กูขึ้นโว้ย"
ทีนี้ทั้งร้านเงียบเซ็งต่างจ้องมองมาที่ชายผู้นั้นคนเดียว ร.ป.ภ.พยายามเชิญลงเวที แต่ก็ไม่เป็นผล
"เฮ้ย ไม่ต้องเสือก วันนี้ไม่มีเรื่องไม่คุ้มค่าเหล้าโว้ย"
และก็เป็นผลที่คาด พอก้าวลงเวทีได้ไม่ทันพ้น รวมสหายบาทาก็ร่วมย่ำไปที่ร่างของชายผู้นั้นอย่างไม่ยั้ง
เล่นเอาโกลาหลพอควรกว่าจะยุติ แล้วก็แบกร่างผู้ยิ่งใหญ่ร่องแร่งออกจากร้านไป เฮ้อ..
ยัง!ยังไม่จบแค่นั้น!!!
เหตุการณ์ผ่านไปราว 2สัปดาห์ ชายคนเก่าก็เข้ามาอีกครั้ง
คราวนี้มาดูดี ใส่สูทผูกเน็คไทเรียบร้อยประมาณหนุ่มอ๊อฟฟิท
แม้จะมีร่องรอยฟกช้าจากคราวก่อนให้เห็นบ้าง
เขาส่งยิ้มมาให้พวกเราอย่างเป็นมิตร เช่นเดิม สั่งเหล้ากินคนเดียวนั่งเงียบ
ขอเพลงแจกทิปเด็กเสริฟไปตามประสา
พวกเรายังคิดในใจว่า เที่ยวนี้มาดี ครั้นพอดื่มไปได้ซักพักก็เรียกเช็คบิลให้ทิปเด็กเสริฟอีกครั้ง
แล้วก็ไม่ลืมยื่นมาให้พวกเรา500บาท พร้อมกับพยักหน้ายิ้มๆ แต่พอก้าวขึ้นเวที ดูก็รู้ว่าเมา
ทันทีที่จับไมค์ เสียงดังฟังชัดก็ดังขึ้นว่า..
"คราวที่แล้วใครกระทืบกูว่ะ จำได้นะโว้ย จะลองกันใหม่ก็ได้นะโว้ย"
เป็นดังตั้งใจ พอลงเวทีก็เหมือนเดิม ปุ๊กปั๊ก..ดุ๊บดั๊บ..โพล้งเพล้ง..โครม แล้วก็หามกันออกไป
ครั้งนี้พวกเราจะไม่ค่อยตกใจเท่าไหร่ เพราะพอรู้ข้อมูลว่าอีตาคนนี้ไปที่ไหนก็เป็นแบบนี้
และ..คราวนี้หายไปเป็นเดือน
แล้วก็กลับมาอีกครั้ง มาคราวนี้พาเพื่อนมาด้วย 1คน เช่นเดิมนั่งดื่มแบบเงียบๆ
ใจดีกับพนักงานและส่งยิ้มกับคนรอบข้าง
ซึ่งหลายคนก็จำเขาได้เพราะเคยกระทึบไว้ ซึ่งดูเขาไม่สนใจคงคุยกันเงียบๆกับเพื่อน
ซักพักใหญ่ ..
เช่นเดิมหลังจากเช็คบิล ก็เดินมาส่งทิป500บาทพร้อมคว้าไมค์อย่างเร่งรีบ มือชี้นิ้วกราดไปทั่วร้าน
พูดดังฟังชัดว่า...
"เฮ้ยวันนี้เพื่อนกูเพิ่งกลับจากชายแดน ถ้าเจ๋งเข้ามา..อย่าช้า..กูมีธุระ เวลาน้อย"
โอ..แม่เจ้า งานเข้าอีกแล้ว นึกถึงภาพเอาเองแล้วกันนะครับ ทั้งตัวเขาและเพื่อน กลับคนเมาเกือบทั้งร้าน!!!
เอ้อ.....อย่างนี้ก็มีด้วยในโลก แล้วจะเล่าคนเมาแปลกๆให้ฟังคราวต่อไปนะครับ.
By Oh God .He is my father
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++